sto lavorando

Üstteki Sistine Şapelinden. Alttakine tarif gerekmiyor sanırım; Davut'u tanımayan var mı ?

Rembrandt ve Cevresi - 20.10.2006 / 7.1.2007 [Pera Muzesi]

Evet, dunya gozuyle Rembrandt'i da gorecegiz boylece.

Suna ve İnan Kirac Vakfinin destegiyle buyuk isler basarmaya devam eden Pera Muzesi, 20 Ekim - 7 Ocak tarihleri arasinda "Rembrandt ve Cevresi" isimli sergiyi seyrimize sunacak. Buyuk ressamin 400. dogum yilini kutluyoruz bu sene bildiginiz gibi.

Hollanda'daki Boijmans Van Beuningen muzesinin destegiyle gerceklesecek olan sergi, ( ki bu muzede Rembrandt'in Titus'u, Brueger'in Tower of Babel'i gibi cok onemli tablolar bulunmakta ) hem Rembrandt'i, hem de cagdaslarini inceleme firsati bulabilecegiz.

Hazir ustadi anmisken, bize biraktigi birkac esere de deginebiliriz diye dusundum;





Yaklasik doksan adet otoportre yapmis bir ressamdan bahsediyoruz, ustteki resim 1640, digeri 1661 yilina ait. 21 sene icinde kendisi kadar cizgileri, fircayi vurusu, hayata bakisi da degismis.





Bu ikisi cok cok ozel tablolar, erken donem sayilabilecek 1640 oncesine ait bu iki tablo, bence ressamin renk kullanimini ve uslubunu en iyi ozetleyen eserleri arasinda. İlk siradaki Meditation, varligin icerisindeki hicligi ve bosvermisligi usulca yansitmasiyla, renk kullanimiyla ve Osmanli Donemlerindeki Zaviye hayatini andiran dinginligiyle ressamimiz hakkinda fazlasiyla ipucu barindiriyor. Onun hemen altindaki tablo ise Dalilah tarafindan saclari kesilerek gucu elinden alinan Samson'un kor edilmesini tasvir ediyor; evet Rembrandt kadinlara duskun oldugu soylenen bir sanatciydi, bu tabloda sectigi konu bu acidan fazlasiyla ilginc.



Cok konusulan tablolardan birini de hemen yukarida gorebilirsiniz; "Slaughtered Ox" o doneme kadar cizilmeye pek layik gorulmeyen kancaya asilmis ve parcalanmis bir okuzu konu aliyor. Francis Bacon ortaya cikip da bu alanda bilinen herseyi darmadagin edene kadar Rembrandt bu tuhaf tavriyla tek olma ozelligini korumus.



"Man with a Magnifying Glass" 1668 yilina ait bu tablo da olgunluk donemini gostermesi acisindan onemli. Portrelerde ustalasmis ressam, burada da cagdaslarindan cok farkli bir uslup benimsemis. İsik kullanimina ozellikle dikkat.

Boijmans Van Beuningen gercekten surreal, tuhaf bir web tasarimina sahip oldugu icin Rembrandt'in hangi tablolarina sahip olduklarini ogrenemedim. Ama bildigim kadariyla yukaridakilerin hemen hemen hepsi Ya Metropolitan'da, ya Louvre'da , ya da baska yerlerde. Sitelerine uye olup oyle bilgi almayi deniyorum, basarili olursam size tekrar bilgi verecegim.

Güzel haber, degil mi ?

Yedi Ölümcül Günah

Siz bir süre buna bakin, ben calismami düzgün bir cerceveye oturtabildigimde sizinle buradan seve seve paylasacagim.

Su an icin tek soyleyebilecegim; yukaridaki resimde gordugunuzden cok fazla sey oldugu.

Jacques Louis David

Dokuz yaşındayken babasını bir düelloda kaybeden, iki kere hapse girip kaçarak hayatını kurtaran, Robespierre'in sıkı dostlugundan Napolyon Bonapart hayranlığına terfi ederek Politik görüşünü her zaman sanatına yansıtmış, hayatı boyunca tek bir manzara resmi çizmiş ( o da hapiste - kaldı ki sözkonusu resmin de ona ait olmadığı iddiaları da kuvvetli ) bir ressamla karşı karşıyayız;

Jacques Louis Davis, çalkantılı bir dönemden onlarca büyük ressam yetiştirerek ve yeni bir akım yaratarak kurtulmayı başarabilmiş büyük bir sanatçı.

1775'te daha sonraları Degas gibi büyük yeteneklerin de sahip olacağı Prix de Rome ile yeteneğini daha ileriye götürebilme imkanına sahip olan ressam; sözkonusu bursu aşağıdaki resmi ile kazanmış.



Aşağıdakiyse, benim en sevdiğim tablosu;



Sokrates, bildiginiz gibi baldıran zehiri içerek idam edilmişti. Kendisini götürmek için geldiklerinde ağlayan eşine neden ağladığını sormuş; "Seni masum olmana rağmen idam edecekler" cevabını alınca "Suçlu olduğum için idam etseler daha mı iyi hissederdin?" gibi bir karşılık vererek, retorik nedir ne değildir Eflatun dahil herkese göstermiş. Tablo ise gerçekten kusursuza yakın, yoğun Caravaggio etkileri görülmesine rağmen David'in renk kullanımındaki yeteneği burada da kendini belli ediyor. Sokrates, elini fikirlerinin yüzyıllarca yaşayacağını ( hatta erken hristiyan inançta bile belirgin bir yer edineceğini ) öngörürmüş gibi yukarı kaldırmış, öğrencileri bile onun bu pasif tutumu karşısında kendilerini kaybetmişler. Zindanındaki yatağının üzerinde duran harp, Sokrates'in son günlerini yeni bir nota çalışarak geçirdiğini ileri süren Eflatun'un savına atıfta bulunmakta.

Bence resmin en güçlü bölümü Sokrates'in ayakucunda oturan kişi; diğerlerinin aksine kendini kontrol eden, hocasının kararına kederli bir saygıyla karşılık veren, beyaz elbiseleri içinde çaresizlikle ellerini birbirine bağlamış olan Eflatun. İnanılmaz.

Buyrun; David'den birkaç tablo daha :

Mesela, Napolyon'un elini ceketinin içine sokulu çizildiği ilk tablo;



Eserlerinde politik düşünceleri ve idealleri üzerinden fikirlerini yansıtmayı incelikli bir şekilde başaran Jacques Louis David, antik çağ üzerine de birçok çizime sahip. Mesela Troya'lı Hektor'un başında yas tutan Andromak;



Ressamın kendisi ve ögrencileri hakkında ayrıntılı bilgi isteyenler, aşağıdaki linkten devam edebilirler;

http://www.artrenewal.org/asp/database/art.asp?aid=40