$2.99

8 Nisan 2007 Pazar

Karanlık üzerine gelirken; arkasını dönmeye yeltenir insan içgüdüsel olarak. Korkar, belki haklı; belki haksızdır. Ama korkar. Korkularınızın da, sizde barınamayacaklarını anladıkları zaman, geceleri usulca bedeninizden ve ruhunuzdan çıkıp kaçmak gibi bir huyları vardır.

Ya korkmazsa ?

Ya dimdik ayakta durup, geçmişin tüm çığlıklarını göğsüyle durdurmayı denerse ? "Buradan ileriye geçemezsiniz!" diye bağırıp, ellerini güneşin doğup battığı yerlere doğru açarsa ? Sahip olduğu şeylere sımsıkı sarılıp, kollarına geçen paslı tırnak izlerini gülümseyerek kapatmayı denerse ?

Sırtını dönmezse yani; bugüne kadar yapılmış olandan farklı davranırsa ?

Kaçmazsa, sahip çıkarsa ?





Başaramazsa, bunu zaten anlayacaktır.

Ama başarırsa; kendi rüyasının gerçeği haline gelir. Kendi gerçeğini rüyasına çevirir.

Ve işte o zaman; yaşamı yaşamaya değer bir hal alır.

2 yorum:

..mormenekshe.. dedi ki...

..
gülümseyerek kapatmış o tırnak izlerini. korkmamış. sırtına aldığı darbelere yüzünü çevirmiş.
sahip çıkmış..sahip olduğu masalına. gerçeğine.. rüyasına..
başarmış.
hiçbir karanlıktan korkmamış. canını acıtmasına izin vermemiş.
onu dimdik ayakta tutan gülümsemesini meleğin, yüzünde ruhunda bedeninde geleceğinde taşımış..
mutlu olmuşlar.
streci yırtmış-lar..
..
gülümsedi melek..
sımsıkı sarıldı meleğine..
ve sonsuza kadar mutlu yaşadılar..

Arifoglu dedi ki...

ve sonsuza kadar mutlu yaşadılar..